روزی ما دوباره کبوترهایمان راپیدا خواهیم کرد
و مهربانی دست زیبایی را خواهد گرفت .
*
روزی که کمترین سرود
بوسه است
وهر انسان
برای هر انسان
برادری ست .
روزی که دیگر درهای خانه شان را نمی بندند
قفل افسانه ایست
وقلب
برای زندگی بس است .
روزی که معنای هر سخن دوست داشتن است
تا تو به خاطر آخرین حرف دنبال سخن نگردی .
روزی که آهنگ هر حرف ، زندگی ست
تا من به خاطر آخرین شعر رنج جست وجوی قافیه
نبرم .
روزی که هر لب ترانه ایست
تا کمترین سرود ، بوسه باشد
روزی که تو بیایی ، برای همیشه بیایی
و مهربانی با زیبایی یکسان شود .
روزی که ما دوباره برای کبوترهایمان دانه بریزیم ...
*
ومن آن روز را انتظار می کشم
حتی روزی
که دیگر
نباشم . *
۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰
*شاملو
بانوی کویر
پژوهش ،هنر و ادب
تمام مطالب این وبلاگ ، حاصل قلم ودغدغه های ذهنی بیابانی ای است که اندک مایه ای در ادبیات وپژوهش دارد و سعی کرده چون کویر بی ادعا باشد که :« آن ذره که در حساب ناید ماییم. »
و قدردانی از دوستانی که در صورت استفاده از این مطالب ، امانتداری کرده وحتما به منبع ارجاع می دهند: (http://mashregh54.blogfa.com) .
- واما
حرف هایی هست برای "گفتن" ،
که اگر گوشی نبود ، نمی گوییم.
و حرف هایی است برای" نگفتن"؛
حرف هایی که هرگز سر به "ابتذال گفتن " فرود نمی آرند.
حرف های شگفت ، زیبا و اهورایی همین هایند.
و سرمایه ی ماورایی هر کسی
به اندازه ی حرف هایی است که برای نگفتن دارد.
((دکتر علی شریعتی))
صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو وبلاگ
نوشته های پیشین
شهریور 1387مرداد 1387
خرداد 1387
اردیبهشت 1387
فروردین 1387
اسفند 1386
پیوندها
هفتانمحموددولت آبادی
شورای گسترش زبان وادبیات فارسی
مرکز دایرة المعارف بزرگ اسلامی
بانک اطلاعات نشریات کشور
دیباچه
تازه های ادبی
جشن کتاب
RSS
POWERED BY
BLOGFA.COM
BLOGFA.COM